‘Nid y bont sy’n bwysig’, medd Jo Heyde yn ei phamffled cyntaf o gerddi, ‘ond cân y croesi’. Dyna grynhoi ysbryd y casgliad tlws a myfyrdodus hwn sy’n croniclo teithiau’r bardd yn ôl a blaen o dde Lloegr i orllewin Cymru, gan gasglu tameidiau o’i hiaith newydd ar ei hynt, ei byd newydd yn ennill lliwiau gyda phob croesi.

Mae dweud Jo Heyde yr un mor ystwyth mewn vers libre ac yn y wers rydd gynganeddol; a’i barddoniaeth yn symud rhwng telynegu uniongyrchol cerdd fel ‘Meudwy, ydw i’ a chwareustra ffurf doredig cerddi fel ‘Sglefrod Môr’. Sylwa ar bethau cyffredin mewn modd anghyffredin, yn enwedig wrth ddisgrifio creaduriaid byw, megis y pry cop ar y wal sy’n rhyddhau ‘plethwaith / un edefyn gwyn / y gwaith / o harddwch / bale gwehydd’. Dychwelir rhwng y myfyrio agos a phersonol hwn o hyd at gerddi am y bont ei hun, sydd bron yn ffurfio cyfres o bileri trwy’r gyfrol i gludo trywydd y teithiwr.