Dyma ail gyfrol hirddisgwyliedig y Prifardd Mererid Hopwood ac mae’n troi ar echel y ferf ‘i fod’. Mae’r ferf hon yn angori deng mlynedd o gerddi caeth a rhydd ers cyhoeddi Nes Draw (Gomer, 2015), a enillodd Categori Barddoniaeth Gymraeg Llyfr y Flwyddyn 2016, ac yn canu am heddwch, anghyfiawnder, yr amgylchedd, colled a bod yn fam ac yn fam-gu.

Mae llonyddwch creiddiol yn perthyn i’r cerddi hyn, gwreiddio bron, wrth iddynt gydblethu rhwng galar a gorfoledd a’r personol a chyhoeddus. Mae’r gerdd ‘Ac fe’u henwaf eto’ yn cyfeirio at ‘blant y tonne’, enw roedd ei nain a’i modryb yn arfer galw arni hi a’i chefndryd wrth iddynt gael eu magu. Mae’r enw wedi cario drwy genedlaethau ei theulu, a bellach mae ei gorwyrion a’i gorwyresau yn cario’r tonnau. Mae ‘Rhannu Iaith’, ar y llaw arall, yn canghennu y tu hwnt i'r personol ac yn ystyried y modd mae iaith yn ein cysylltu a’n huno, tra mae ‘Aber Bach’ yn gerdd amlieithog sy’n dangos rhyngweithiad rhwng y Gymraeg, Saesneg, Almaeneg ac Arabeg ac yn rhyfeddu ar y modd y gall ieithoedd rannu’r un synau ond arwyddocáu ystyron gwahanol.

Heb os, ysgrifenna Mererid Hopwood am amwysedd bywyd gyda chynhesrwydd a phersbectif, gan wahodd y darllenydd i werthfawrogi symlrwydd y pethau bychain: o berthyn ac o fod.